Europejskie Ugrupowanie Współpracy Terytorialnej

Partnerzy projektu:

Podziel się z innymi:

Gdzie znajdują się sypańce?

Sypaniec w Kocim Zakątku. Dla laika może to brzmieć jak… dobre ciasto serwowane w przytulnej kawiarence. Niezaprzeczalny fakt jest jeden – sypaniec TYLKO w Kocim Zakątku. Ale cała reszta… Zacznijmy jednak od początku. Koci Zakątek to Kacwin, jedna z najstarszych wsi polskiego Spisza. Nazwa pochodzi ponoć od niemieckiego Katzenwinkel, czyli właśnie kociego zakątka. Odnalezione wzmianki o Kacwinie datowane są na rok 1320 – według zachowanych dokumentów w tym właśnie roku  Magister Kokosz sprzedał bratu swemu Janowi i jego synowi Michałowi ziemie: Frydman, Niedzicę, Kacwin i Frankową.

www.wojt  fot. arch. beneficjenta

Do Kacwina nie da się trafić przez przypadek. Do wsi prowadzi jedna droga – dalej dochodząca do granicy państwa. Albo jedna z tras rowerowych Szlaku wokół Tatr.  Poza przepięknymi okolicami, obłędnymi widokami i kojącym (zwłaszcza dla mieszkańców miast) spokojem Kacwin ma coś, czego nie ma żadna inna wieś, miasto czy miasteczko w Polsce. Ma sypańce. To autentyczne spiskie spichlerze, nigdzie indziej w Polsce nie spotykane. Ich nazwa pochodzi od sposobu w jaki je budowano. Konstrukcję obsypywano gliną. Co więcej dach był …ruchomy. W razie pożaru można go było szybko zrzucić by ogień nie zagroził zgromadzonym wewnątrz zapasom.

 DSC_0331m  fot. arch. beneficjenta

Dawniej wzdłuż wiejskiej drogi stało kilkadziesiąt takich spichlerzy. Ale nieużywane niszczały i zaczęły odchodzić w zapomnienie. To ważne i unikalne dla regionu dziedzictwo materialne udało się zachować w ramach projektu „Szlak wokół Tatr”.  Utworzony został mini -skansen: zagroda spiska z sypańcami i przedmiotami, jakich kiedyś używano w codziennym życiu – krosnami, skrzyniami, kądzielami, młóckarniami, a także kobiercami i tradycyjnymi spiskimi strojami.

DSC_0314m  fot. arch. beneficjenta

 


logo PL

Blog zrealizowany w ramach zadania publicznego pt. „Współpraca, która wzmacnia i rozwija kluczem do pozytywnego wizerunku Polski na arenie międzynarodowej” finansowanego przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych RP w konkursie „Dyplomacja publiczna 2020 – nowy wymiar”.

 

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Europejskiego Funduszu Rozwoju
Regionalnego w ramach Programu Współpracy Transgranicznej Rzeczpospolita Polska
– Republika Słowacka 2007-2013 oraz ze środków finansowych Województwa Małopolskiego